25 Ιανουαρίου 2020

Μικροί και τόσο, μα τόσο λίγοι!

Είναι γεγονός πως η συνάντηση, του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο των Ηνωμένων πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, επισκιάστηκε ως ένα βαθμό στα ρεπορταζ των διεθνών μέσων ενημέρωσης από τις εξελίξεις πολέμου στο Ιράν.

Και αυτό ήταν αναμενόμενο διότι οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι που καλύπτουν το ρεπορτάζ του Λευκού Οίκου δεν ενδιαφέρθηκαν χθες ιδιαίτερα για την Ελλάδα, αλλά για μια κρίση που ήδη γίνεται οξύτερη μετά το πρώτο ιρανικό κτύπημα αντιποίνων, για τον θάνατο του Σολεϊμανί, με την εκτόξευση βαλλιστικών πύραυλων εδάφους-εδάφους εναντίον αμερικανικών βάσεων στο Ιράκ.

Πράγματι, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος, κατά την φάση της υποδοχής δεν είχε το απόλυτο ενδιαφέρον των εκπροσώπων των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Και πως αλλιώς θα μπορούσε να το έχει; Τι άλλο περίμενε, οιοσδήποτε λογικός άνθρωπος, από το ότι όλες οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων θα απευθύνονταν προς τον Ντόναλντ Τραμπ και ότι θα ήσαν επικεντρωμένες στο θέμα που «καίει» ολόκληρη την υφήλιο, δηλαδή το αν θα έχουμε μια κλιμάκωση που θα απειλήσει την παγκόσμια ειρήνη, ιδίως όμως μια περιοχή, την Μέση Ανατολή, οι εξελίξεις στην οποία μας αφορούν αμεσότατα;

Εκείνο όμως που είναι αυτονόητο για κάθε άνθρωπο που διαθέτει απλή λογική, δεν είναι …συμβατό με τα μυαλά του Τσίπρα και της Φώφης. Εμφανίζονται να επιχαίρουν και να επικρίνουν τον πρωθυπουργό διότι, κατά την κρίση τους, περιορίσθηκε ο ρόλος του και έγινε συζήτηση με τους Δημοσιογράφους για το Ιράν. Η γελοιότητα, στην άσκηση αντιπολίτευσης, δεν έχει όρια.

Ας φαντασθούμε ότι στην θέση του Κυριάκου θα ήταν ο Αλέξης, είτε και η Φώφη.

Τι θα έκαναν δηλαδή για να έχουν περισσότερο πρωταγωνιστικό ρόλο;  Θα …υποχρέωναν τους ξένους δημοσιογράφους να εφαρμόζουν μια …ισότιμη κατανομή ερωτήσεων, μια στον ένα μια στον άλλον;

Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας αντιλαμβάνεται τον τρόπο άσκησης της δημοσιογραφίας έχοντας στο μυαλό του συγκεκριμένα πρότυπα. Την Ακριβοπούλου, τον Καψώχα, τον Αρβανίτη ή τον Μπαξεβάνη. Μόνο που τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης φαίνεται ότι, ευτυχώς για την ανθρωπότητα και την δημοσιογραφία, δεν διαθέτουν τέτοια …αστέρια ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.

Η άσκηση της αντιπολίτευσης είναι κορυφαίας σημασίας για την λειτουργία του δημοκρατικού, κοινοβουλευτικού, πολιτεύματος. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν την γελοιοποιούν εκείνοι πουν την ασκούν. Ότι έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Με τα διεθνώς τεκταινόμενα. Τα οποία ενίοτε είναι υπέρτερα του ελληνικού μικρόκοσμου, ιδίως δε της ελληνικής μικροπολιτικής σκοπιμότητας.



Ο Νεοδημοκράτης